Эш кешене картайтмый, яшәртә генә

Тиздән Әлмәтнең оешуына 60 ел тулуны билгеләп узачакбыз. Барыбыз өчен дә уртак булган әлеге вакыйга агышында каланың үсешенә үзләреннән лаеклы өлеш керткән район хезмәтчәннәре дә игътибардан читтә калырга тиеш түгел. Район җитәкчелеге тарафыннан шундый максат куелды. Чөнки, беләбез, игенчеләребез үстергән икмәк, терлекчеләр җитештергән азык- төлектән башка завод - фабрикалар да сафка басмас, калалар да төзелмәс иде. Һәр авылның үз геройлары, лаеклы шәхесләре, горурланырлык кешеләре бар. Кәримә апа Идиятуллина дигәч, райондагыларның күбесе бу тынгысыз ханымның Яңа Нәдердән икәнлеген белә, инде 70 нең өстендә булуына карамастан, яшьләргә алыштыргысыз хезмәткәр, алдынгы савымчы булуына соклана.

Кәримә апа 1940 елда дөньяга килгән, авыр сугыш чорлары баласы. Әтисе сугышка киткәндә 6 айлык сабый булып кала ул. “Гомер буе “әти”дигән сүзне бер әйтергә тилмереп, аны сагынып яшәдем, - ди Кәримә апа ул елларны күңеле аша үткәреп. – Әнием Майпәрвәз белән Әлмәткә әтинең үле хәбәрен алырга төштек, кайтканда ташлы юлдан яланаяк атлап табаннар тишелде, ләкин, бала гына булсам да, кайгыдан авыртуны сизмәгәнмен”.

Авырлык белән үткән балачакның күңелле хәтирәләре юк диярлек. 8 нче сыйныфны тәмамлау белән апасы Әкрәмә янына фермага килә. Үзенә группа җыйганчы, урын булганчы, бер елдан артык көтү көтә. 1957 елда 18 тана савуны аның үзенә генә ышанып тапшыралар. Менә шуннан бирле , инде 55 елдан артык Кәримә апа сөтлебикәләрдән аерылмый диярлек. Яшь булуына карамастан, хуҗалыктагы иң яхшы күрсәткечләрне бирә ул. Тынгысызлыгы, тырышлыгы белән аерылып торганлыктан, эш дәверендә ферма белән җитәкчелек итәргә дә туры килә. Эш күп булуына карамастан, белем алу турында да онытмый. Читтән торып Минзәлә авыл хуҗалыгы техникумын тәмамлап, зоотехник белгечлеге ала.
Ул чорларда ук 3200 кг сөт савып, югары хезмәт нәтиҗәләренә ирешкән коммунист ханымны ел саен авыл Советына гына түгел, район, республика партия комитетларына депутат итеп сайлыйлар.

1973 елдан 1975 елга кадәр Яңа Нәдер авылы Советы рәисе вазыйфаларын башкара. Сайлану вакыты тәмамлангач, киредән авыл хуҗалыгына, сыерлары янына кайтуны хуп күрә. Заманында бөтен Рәсәйгә мәгълүм миллионер “Зәй” колхозын җитәкләгән Һади Рахмановлар белән эшли Кәримә апа Идиятуллина. Узган 55 ел эчендә хуҗалыкта 6 рәис алышынган. Ә үз эшенең остазы булган Кәримә апа әле дә сафта.

Сафта дип кенә әйтү дөрес тә булмас иде, ул бүген дә “Зәй” хуҗалыгының тоткасы, алыштыргысыз хезмәткәре. Өлкән яшьтә булуына карамастан, 40 баш сыер сава, фермадагы тәртип, чисталык та аның өстендә.

Гәүдәгә җыйнак кына, бөтерчек кебек бу ханымның энергиясенә, тырышлыгына, тынгысызлыгына исең китәрлек. Әлеге эшләрдән тыш Кәримә апа язгы кыр эшләре вакытында өендә ризык әзерләп, басудагыларны ашатырга да өлгерә.

- Мин иртәнге икедә торам, өчтә фермага китәм. Иртәнге чыкны, таң аткан вакытны бик яратам. Тормыштан зарланырга түгел, шатланып, сөенеп яшәргә кирәк. Уянам да, күзләрем күрә, үз аягымда йөрим, ни теләсәк ашарга шул бар, илләребез тыныч дип сөенәм. Йөгерә- йөгерә эшкә барам. 9 ларда кайтам да телевизорны кабызып куям, яңалыклар карыйм, газеталар укыйм, - ди ул безнең сорауларыбызга җавап итеп.

Бәхетне хезмәтендә, башкаларга игелек эшләүдә таба Кәримә апа. 8 елдан артык урын өстендә яткан әнисен тәрбияли, шуңадыр, үзе турында уйларга вакыты да калмый. Апалары, аларның балалары бүген аның иң якын кешеләре.
- Кәримә апа кебек кешеләр бик сирәк. Ул безнең “Зәй” хуҗалыгының тоткасы, беркайчан эштән баш тартмый, авырыксынмый. Тормышын хезмәткә багышлаган әлеге ханымга олы рәхмәт һәм ихтирамнан башка сүз юк, - ди “Зәй” ҖЧҖ директоры Заһит Ганиев.

Кәримә апа Идиятуллина ике “Хезмәт кызыл байрагы” ордены кавалеры, “Татарстанның атказанган терлекчесе”дигән мактаулы исемгә ия. Күкрәген бизәгән юбилей медальләре дә дистәдән артык. Хезмәткәр генә түгел, кеше буларак та күпләргә үрнәк ул. Шат күңелле, тормышны, кешеләрне яратуы аңа бетмәс – төкәнмәс көч, энергия бирә.

- Картлык килмәгән дә кебек. Олыгайганымны көзгедән карагач кына беләм. Ходай сәламәтлектән аермасын, эш кешене картайтмый ул, яшәртә генә, - ди героебыз. Аның тормышы шуның ачык мисалы.

Фәрдия Хәсәнова, “Альметьевский вестник” газетасы