–Йокларга да урын юк иде, толып, бишмәтләребезне кигән килеш землянкаларда айлар буе яшәдек. Безнең полкка ил чиген сакларга, дошман чигенә башлагач Япония азатлыгы өчен көрәшергә туры килде. Чираттагы бәрелешләрнең берсендә яраланып, озак кына вакыт Хабаровскидагы госпитальдә яттым. Барысы да үтте инде баштан,– дип искә ала ул вакытларны Егор Михайлович.
9 май– Җиңү көнен дә ерак Япониядә каршылый аларның полкы. Совет Армиясенең Германияне тар– мар итүе рәсми рәвештә билгеле булгач та, ике елдан артык дошманга каршы көрәшергә туры килә. Армиядән бары тик 1947 елда гына кайта Егор Маврин.
Сугыштан соңгы авыр елларда аның кебек ир– егетләрнең тырыш хезмәте бик тә кирәк булуын аңлап, намус белән тыныч тормышта эшкә керешә. Берникадәр вакыт төрле эшләрдә йөргәннән соң аны Березовка колхозына управляющий итеп билгелиләр. 6 ел эчендә ул хуҗалыкны алга җибәрү өчен күп эшләр башкара. “Мин килгәндә колхозда 20 дән артык ат бар, ә аларны җигеп чыгарга әйбер юк иде, эшне шуннан башладым. Чөнки, ул вакытта атлардан башка тормыш алып барып булмый иде“ – ди ул. Мал саны арттырыла, сыерлардан көнлек савым 1000 кг дан 3500 гә кадәр күтәрелә. Нәкъ шул чорда хуҗалыкның алдынгы эшчесе Анастасия Тиханковага Социалистик Хезмәт Герое исеме бирелә.
Берничә елдан соң Егор Мавринга Борискино авылы җирлеге рәисе вазыйфалары йөкләнә. Илдәге җимерекләрне торгызу чорында бу эшнең авырлыгын башкарган кеше үзе генә белгәндер. 13 елдан артык вакыт эчендә Борискино авылы җирлегенә караган колхозларда берничә ферма төзелә, социаль– көнкүреш объектлары сафка бастырыла. Мал – туар асрап яшәгән авыл кешеләрен печән, салам белән тәэмин итү, аларны борчыган көндәлек мәсьәләләрне дә хәл итәргә кирәк була авыл җирлеге рәисенә.